sinepil.org

Bu yıl 45.si düzenlenen 45. Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde en iyiler seçildi.

Altın Portakal'da En iyiler Seçildi

Altın Portakal Film Festivali'nde "En İyi Senaryo" ve En İyi Film" ödülü İngiliz yönetmen Ben Hopkins'in imzasını taşıyan, "Pazar-Bir Ticaret Masalı"na verildi. Gecede ''En İyi Belgesel'' ödülünü bir İsmet Arasan yapımı olan ''Adakale Sözlerim Çoktur'' adlı belgesel kazandı. ''Kısa Film Ödülü'' ise Özlem Akın'a ait ''Gemeinschaft'' adlı filme verildi.

Antalya Kültür ve Sanat Vakfı (AKSAV) ve Türkiye Sinema ve Audiovisüel Kültür Vakfı (TÜRSAK)’ın ana sponsorluğunu yaptığı Uluslararası Avrasya Film Festivali, 45. Antalya Altın Portakal Film Festivali’yle eşzamanlı düzenleniyor.

“Altın Portakal Film Festivali'nin dünyaya açılan yüzü” olarak nitelendirilen Avrasya Film Festivali, bu yıl 4. yaşını kutluyor. 10 – 19 Ekim tarihleri arasında gerçekleşecek olan festival, İtalya’da yaşayan başarılı Türk yönetmen Ferzan Özpetek’in Melania Gaia Mazzucco’nun romanından uyarladığı son filmi “Mükemmel Bir gün” ile açılışını yapacak. ‘Altın Belgesel Kuşağı’ adı altında yapılacak olan belgesel gösteriminde de ünlü pop yıldızı Madonna’nın AIDS yüzünden kimsesiz kalmış Malawili çocukların yaşamlarını keşfe çıktığı “I am Because We Are” adlı belgesel gösterilecek.

İlk defa 1964 yılında Antalya’da gerçekleşen “Türkiye’nin Oscar Töreni” olarak nitelendirilen Altın Portakal Film Festivali, bu yıl 45. yaşını kutluyor. Türk sinemasının gelişmesi ve uluslar arası bir mevkiye sahip olması için maddi, manevi destek vermeyi amaç edinen projenin temeli 1950 yılının ortalarına; Aspendos Tiyatrosu’nda düzenlenen konser ve tiyatro gösterimlerine dayanıyor. 1960 yılına kadar her sene düzenlenen etkinlikler, Antalya Belediyesi’ne bağlı görev yapan Dr. Avni Tolunay’ın ‘Belediye Başkanı’ olmasıyla resmileşir ve "Antalya Altın Portakal Film Festivali" adını alır. Adının “Film Festivali” olmasının sebebi, Tolunay’ın sinemaya olan düşkünlüğü ve festivalin ana temasının sinema üzerine kurulu olmasıdır.

Daha küçücük bir çocukken tanışmıştı parmaklıklar ardında yaşamayla. Ne çayırlıkları biliyor ne de gökyüzünü iyice görebiliyordu. Annesinin işlediği suçtan mecburen Küçük Barış da mahkum olmuştu. Daha ne olduğunu anlamadan, çocukluğunu yaşayamadan kapalı kapılar arkasına hapsedilmişti. Diğer tüm mahkumlarla konuşsa da İnci Ablası onun en yakın arkadaşıydı. Bilmediği, öğrenmek istediği her şeyi ona sorar öğrenirdi. Birlikte yere çizdikleri uçurtmaları gökyüzünde uçururlardı. Kimi zaman da hayal ettikleri bu uçurtmalar onları özgürlüklerine kavuştururdu. Zaten en nihayetinde Küçük Barış'ın İnci Ablası bir gün özgürlüğüne kavuştuğunda uçurtmasıyla tekrar onu hatırlamaya gelecektir. Hem özgürlüğün hem de umudun sembolü olarak..