sinepil.org

Orjinal adı Reng-i Huda olan, ingilizce'ye The Color Of Paradise olarak çevrildiği için bizde de Cennetin Rengi adıyla bilinen bir Majid Majidi filmi.

Sinema giderek bir teknolojik görsel şölene dönüşürken, sinemanın hala sanat olduğunu hatırlatarak yüreklere su serpen bir film. Dev bütçeler, güdük seneryolar, patlama çatlamalar, kan ve iç organ görüntüleri, dünyayı her seferinde kurtaran WASP (White, Anglo Sakson, Protestan) kahramanlar, ABD'nin; dolayısıyla Hollywood'un resmi düşmanı olan komünist, ortadoğulu, zenci, kızılderili, Uzaylı, Vietkonglu kötü adamların boy gösterdiği filmler, animasyonlar, listeyi uzatmak elbetteki mümkün. Tablo açıkça gösteriyor ki dünyanın bir yarısı için sinema çıkmaz bir sokağa girmiştir.

Bob Wilton (Ewan McGregor) mesleki açıdan bulunmak istediği noktaya gelememiş bir gazetecidir. Eşinin de kendisini editörü için terk etmesi üzerine, hayatının dönüm noktasına ancak önemli bir haber yakalayarak ulaşacağını düşünerek Kuveyt’e gider. Burada otel havuzunun başında, kariyerinin haberini bulmayı beklerken, Amerikan ordusunun 1970’lerde kurulan çok gizli bir biriminde çalıştığını iddia eden Lyn Cassady (George Clooney) ile tanışır. Tuhaf bir kişiliğe sahip olan Cassady, “Yeni Dünya Ordusu” olarak adlandırılan gizli bir programın bir süredir kayıp olan kurucusu Bill Django’yu (Jeff Bridges) aramaktadır. Pentagonun desteğiyle kurulmuş bu yeni ordu, kendilerini “Jedi” olarak adlandıran “keşiş askerlerden” oluşmaktadır. Zihin okumak, duvardan geçmek, ya da bir keçiyi sadece bakışlarıyla öldürmek gibi psişik güçlere sahip olduklarını iddia eden jedi’ların amacı, düşmanlarını, Django’nun yönetiminde geliştirdikleri bu yeni becerilerle alt etmektir. Cassady’nin Yeni Dünya Ordusuyla ilgili anlattığı akıl almaz hikâyeler Bob’un giderek daha çok ilgisini çeker ve hayatının haberini yakalayacağı düşüncesiyle, Django’yu bulmak için onunla birlikte yola çıkar. Django’nun izlerini Irak’a kadar takip eden ikilinin yolu, sonunda eski bir keşiş asker olan Larry Hooper (Kevin Spacey) tarafından kurulmuş kaçak bir askeri kampa varır. Bob ve Cassady kendilerini bir anda Django’nun kurduğu Yeni Dünya Ordusu ve Hooper’ın kaçak süper-askerleri arasında sıkışmış bulur. Eski Django’dan eser kalmadığını düşünen Bob ve Cassady hem onu, hem de kendilerini oradan kurtarmak zorundadırlar.

Beyazperde de kurtadamın ilk görünüşü 1941 yılında oldu. George Waggner tarafından çekilen bu filmde Claude Rains, Warren William, Ralph Bellamy, ,Patric Knowles ve Bela Lugosi gibi isimler rol almaktaydı. (Bela Lugosi 40'lı ve 50'li yılların en ünlü korku filmi oyuncularından biridir, genellikle vampir olarak bilinse de 1941 yılındaki bu filmde çingene bir kurtadamı oynamıştı. 1994 yılında Tim Burton'ın çektiği Ed Wood'da; yönetmen Ed Wood'un hikayesi kadar korku filmlerinin başarılı oyuncusu Bela Lugosi'nin de hikayesini izleriz. Bu filmde Lugosi'yi Martin Landau canlandırmıştı)

Kurtadam 1941 yılından sonra pek çok filme, diziye, çizgifilme ilham kaynağı olmuştur. Michael J. Fox'un oynadığı "Teen Wolf" - ki aynı hikayenin bir de çizgi dizisi bulunmaktadır-, 1981 tarihli "An American Werewolf in London", aynı filmin Paris versiyonu olan ve Julie Delpy'nin oynadığı "An American Werewolf in Paris", Wes Craven'ın yönettiği "Cursed" ve hatta Jack Nicholson, Michelle Pfeiffer, James Spader gibi yıldız isimlerden oluşan kadrosuyla "Wolf", kurtadam temalı filmlere örnek gösterilebilir.

2010 yılında bu klasik hikaye, Jumanji, Hidalgo, October Sky gibi filmlerden hatırlayabileceğimiz yönetmen Joe Johnston tarafından tekrar çekildi; yine yıldızlardan oluşan bir kadroyla. 2010 tarihli orjinal hikayeye sadık kalarak ilk kurtadam filminin yeniden çevrimi olarak kabul edilebilecek bu filmin kadrosunda Benicio Del Toro, Anthony Hopkins, Emily Blunt, Geraldine Chaplin ve Hugo Weaving bulunuyor.

Filmin hikayesi ise kısaca şu şekilde, 1800'lü yılların sonunda İngiltere'deyiz Lawrence Talbot, kardeşinin ortadan kaybolmasının ardından kardeşinin nişanlısının ricası üzerine baba evine geri dönüş yapar. Amacı kardeşinin kaybolmasının ardındaki gerçeği bulmakken o babası ve ailesi ile ilgili gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalacaktır.

2009'da çekilmeye başlanan yeni Yılmaz Erdoğan projesi 27 Kasım'da seyirciyle buluştu. ''Neşeli Hayat'' , Erdoğan'ın başrolünde ve odak noktasında olduğu, çevresi birbirinden başarılı eski ve yeni BKM oyuncularıyla çevrili dram soslu bir komedi filmi. 'Müslüman mahallesinde bir noel baba', 'küçük adamın büyük hikayesi' gibi cümlelerle tanımlanan film, bana göre vaad ettiği ölçüde tatmin edici bir hikaye sunuyor. En önemli yönü ise tek karakter odaklı olması ve bu karaktere başarıyla hayat verilmesi. Dolayısıyla filmin incelemesini bu karakter üzerinden yapmak mümkün. Filmin kahramanı Rıza, büyük şehirde küçük hayalleriyle mütevazi bir hayat yaşayan sıradan bir insan. Karısı ve evlerine zorunlu yerleşen kayınbiraderiyle birlikte yaşıyor. Mahalle sakinleriyle de 'saadet zinciri' gibi bir talihsizlikten dolayı arası kötü olan Rıza, günlük 40 TL'ye Noel Baba kılığında bir alışveriş merkezinde çalışıyor. Daha önce terlik kostümüyle stadyumlarda çalışan kahramanımız, aslında kendi deyimiyle bu 'kepaze' işten utanç duyuyor.

Dikkat! Aşağıda okuyacağınız eleştiri yazısı yer yer 'spoiler' içerebilir; ve fakat içermeye de bilir. Bu durum, film hakkında ne kadar önbilgiye sahip olduğunuza göre değişkenlik gösterir!

Terminatör Salvation’ın bol tanıtım ve promosyonla gösterime girdiği bir haftada, arada kaynayıp gitmemesi gereken sağlam bir film daha beyazperde seyircisiyle buluştu. Nobel Ödüllü José Saramago'nun aynı isimli romanından uyarlanan ‘Blindness’, önce 2008 Cannes Film Festivali'nin açılış filmi olarak ses getirdi, ardından da 2008 Film Ekimi’nde Türkiye semalarında arz-ı endam etti. Film Ekimi’ne bilet bulabilen sinefiller taa aylar önceden filmi gördü, seyredemeyen meraklı sinemaseverler yurtdışındaki gösterimlerden ve dvd’lerden elde edilen kopyaları indirdi, seyrin tadına vardı ve maalesef haziranın ilk haftası gösterime giren bu yapıma gidebilecek potansiyeldeki kitle çoktan ununu eleyip, eleğini duvara astı. Olsun, gene de biz bir-iki çift kelam edelim, adet yerini bulsun, gönüller bir olsun.

1. Stanza del figlio, La
   Yönetmen: Nanni Moretti
   Senaryo: Nanni Moretti, Linda Ferri
   Oyuncular: Nanni Moretti, Laura Morante, Jasmine Trinca, Giuseppe Sanfelice, Sofia Vigliar

Giovanni (Nanni Moretti) başarılı, sosyo-ekonomik açıdan üst-orta sınıf bir psikoanalisttir. Bir sanat galerisinde çalışan karısı Paola’yla (Laura Morante) mutlu bir evlilikleri vardır. Bu çiftin Andrea (Giuseppe Sanfelice) adında ergenlik çağında bir oğulları ve Irene (Jasmine Trinca) adında bir kızları vardır. Giovanni’nin hem hastalarını başarılı bir şekilde tedavi edebildiği hem de ailesiyle sevgiye dayalı bir ilişkisinin olduğu mükemmel bir hayatı vardır. Buraya kadar genel olarak bakıldığında Giovanni’nin, merkezde kendisinin olduğu, mesleki profesyonellik ve ailevi mutluluk ile nitelendirilebilecek imrenilesi bir hayatının olduğu görülmektedir.

Yalanlar Üstünde(Body of Lies)
Tür ve ülke : Aksiyon/ABD
Yönetmen: Ridley Scott
Senaryo: William Monahan
Oyuncular: Leonardo DiCaprio, Russell Crowe, Mark Strong, Golshifteh Farahani.

Film meşhur (Hollywood) aksiyon sahneleri ile başlar. ABD İstihbaratının en iyi adamı Roger Ferris rolünde Leonardo DiCaprio'u görüyoruz. Son gizli görevinde olan Ferris, hayatını telefonun diğer ucunda onu yöneten duygusuz sese, Ed Hoffman'a emanet etmiştir. CIA'in kıdemlisi Ed Hoffman bilgisayardan, Ferris'in hareketlerini izleyerek savaş yönetir. Ortaya yeni çıkmış bir terörist liderini kontrol edebilmek için, Ferris'in içlerine sızması gerekmektedir. Her zaman olduğu gibi sıradan ABD filmi, içeriğinin önüne geçen bol bol aksiyon sahneleri ile dolu bir film işte...
Ayrıca, bu yeni türettikleri lider ile birlikte, İslam aleminin ABD'den intikamı söz konusudur.
İşte tipik bir yapım ve Yalanlar Üstünde adına uygun yalanlar üzerine bir film diyebilirim. Irak savaşı ve ABD'nin kendi halkına empoze ettiği, İslam tehlikesi (İslam aleminin kendilerine olan güya düşmanlığı gibi) ve buna bağlı yalanlar silsilesi...
Böylece filmler ile de halka aslında kendi yaptıklarını (başlattıkları savaşı) temize çıkarmak ve sanki karşı taraf yapıyormuş gibi göstermek ana fikirleri ve adından da anlaşılacağı gibi yalanlar üstünde....

Tabiki izlemek elinizde ve farklı eleştiriler de eklenebilir...

Oyuncuları; Jessica Biel, Jonathan Tucker, Erica Leerhsen, Mike Vogel, Eric Balfour ve Yönetmeni Marcus Nispel olan The Texas Chainsaw Massacre filmi ne kadar "gerçek öyküden esinlenilmiştir." densede, klişe Amerikan korkularından aslında hiçbir farkı yok... Kaliteli korku filmlerinin çok aza indiği şu günlerde artık çoğu "korku filmi"ni daha izlemeden önyargılı yaklaşır olduk.

Çılgın Dershane Kampta serinin 2. filmi, güldürmesine güldürüyor fakat çok akılcı şeylere gülmüyorsunuz. Daha çok çocuk şakalarına gülüyorsunuz. Türk insanının aslında süper şaka üretebileceği halde gidip, American Pie filmine özenip, yapımcı şirketin kıyafetlere neredeyse hiç para vermediğı filmler iyice çoğaldı.

"Uzaylı Mustafa" olarak nam salan Mustafa Topaloğluda bu filmde iyice "aptala yatma" oyununu abartmış, yapmacıklaşmış. Filmin en dikkat çeken tarafı bana göre adında bile ders kavramı varken gerçek anlamda bir eğitim sahnesi olmaması.
Filmi izlerken her yerden bir iç çamaşırlı kız fırlıyor. Victoria's Secret defilesi izler gibi olabilirsiniz aman şaşırmayın. Sinema sektörü sadece çıplak kızlardan ibaret değil bunu hatırlatmak lazım...

1972 yapımı John Waters yapımı Pink Flamingos'u en sonunda geçen günlerde izledim. Filmin ardından aklıma gelen ilk şey, şiddet ve iğrençlik eşiğimizin basbayağı yükseldiği oldu. Şiddet ve istismar, iğrençlik o kadar Hollywood işlerinin göbeğine oturdu ki artık bu tarz görüntüleri oldukça sağlam izleyebilir olmuşuz.

Neden? Çünkü Pink Flamingos'un yapıldığı dönemden, şiddet ve istismarın bu kadar ayyuka çıkmadığı döneme kadar hakkında okuduğum ne kadar yazı varsa hepsi "mideniz kaldırmayabilir", "daha yarısı olmadan salondan çıkanlar oldu", "iğrençlikte sınır tanımıyor, ahlaksız" gibi yazılar.