sinepil.org

Jason geri dönüyor... Asla ölmeyen ve öldürmeden de duramayan azılı katilimiz, çocukken suya atıldığı kampta yine korku saçmaya başlıyor. Yapımcılığını yakından tanıdığımız Michael Bay'in üstelendiği filmin yönetmenlik koltuğunda ise Marcus Nispel oturuyor. Vizyona giriş tarihi ise 13 Şubat 2009 (ABD için!).
Fragmanını burdan(quicktime) yada şurdan(flash) seyredebilirsiniz...

Hernekadar hepsi birer klişe olsa da, bunlar yıllardır izleyiciyi koltuğundan sıçratmayı başarıyor. Aslında olaya psikolojik açıdan yaklaştığımızda hepsi birer şartlı koşullanmadan ibaret, bir nev-i izleyici nerede korkması gerektiğini biliyor ve o an geldiğinde tepkisini gösteriyor.

Sadece bunları ti'ye alarak gişe yapan bir takım filmleri saymakta mümkün. Bu klişeler her ne kadar vazgeçilmez de olsalar günümüzde daha önce karşılaşmadığımız korku ve gerilim unsurlarını barındıran filmler haklı olarak daha fazla gişe yapıyor. Ancak yukarıda da söylediğim gibi bazı klasikleşmiş olanları vazgeçilmez. İşte o klasikleşmiş klişelerden bazıları:

Çalışmayan Araba: Eğer karakterimizin kaçmak zorunda olduğu bir katil, bir canavar, bir makine vs. varsa kendini içine can havliyle attığı araç asla çalışmaz. Tüm film boyunca deyim yerindeyse babalar gibi çalışan o araç mutlaka tutukluk yapar ve son anda çalışır.

Kedi Unsuru: Söz konusu olay bir evde cereyan ediyorsa ve gerilimi yaratan katille karakter arasında bir saklambaç söz konusuysa, katilden önce karakterin önüne mutlaka bir kedi fırlar. Bu fırlayış çoğu zaman ani müzik efektiyle desteklenir. karakterimiz tam "aman kediymiş!" şeklinde rahatlamak üzereyken katil ensesinde biter.

2002 yılında çekilmiş Japon versiyonu da bulunan film, bu yıl karşımıza ABD yapımı olarak, bol efektli, yer yer irkilten öğelerle karşımıza çıkıyor. Başrol oyuncusu Jessice Alba rolünün hakkını vererek ilgiyi üzerine çekmeyi başarıyor.

Kornea nakli sonunda ruhani görüntüleri görmeye başlayan Sydney, uzun bir süre etrafındaki kimseyi bu duruma inandıramaz. Daha önceden kör olmasına rağmen mutlu bir hayat süren Syd, tam yeni gözleriyle hayata tutunacakken, gün geçtikçe kabus dolu görüntülerle olayların korkunç ve karanlık geçmişine sürüklenir.

O da bir müzisyendir, gören gözlerle asla eskisi gibi çalamayan bir kemancı. Bu kabus dolu görüntüler de sanatçıların yarattığı hayal ürünleri olarak düşünülür ve dikkate alınmaz. Ama arka planda uyuyan hatıralar vardır, hücresel hatıralar ve bu hatıralar rüyalarında durmadan huzursuzlanmaktadır.

2001 Yılı yapımı Joy Ride (Asla Yabancılarla Oynama) filminin Devamı niteliğindeki Joy Ride 2: Dead Ahead, ilk filmin ana teması olan "yabancılara bulaşmaya gelmez' önermesini ikinci filmde de devam ettiriyor. Aksiyon-Gerilim türündeki film son zamanlarda büyük ilgi gören şiddet ve işkence temalı yapımlardan da etkilenerek izleyiciye ilk filme nazaran şiddeti arttırılmış, kanlı sahneler vadediyor. İlk filmi yöneten John Dahl ikinci filmde koltuğunu Louis Morneau'ya devretmiş. yine ilk filmin senarist kadrosundaki, ünlü televizyon dizisi Lost'un senaristlerinden J.J Abrams'ta ikinci filmde göremediğimiz isimlerden. Film Amerika'da çoktan vizyona girmiş olmasına rağmen Türkiye'de ki vizyon tarihi henüz belirlenmiş değil hatta vizyon şansı bulup bulamayacağı da kesin değil.

‘Testere’ dehşet saçmaya devam ediyor. Ekim ayında gösterime girmesi planlanan serinin devam filmi ‘Testere 5’in yönetmenliğini 3 ve 4. filmler gibi yine David Hackl üstleniyor. Senaryosu hakkında detaylı açıklama yapılmayan filmde, Tobin Bell yine Jigsaw rolünde sinema severlerin karşısına çıkacak.

Yeni karakterler ile tanışacağımız ‘Testere 5’te, Jigsaw'un ölümcül oyunlarından kurtulmayı başaran Hoffman'ın, sırrı ortaya çıkınca önüne çıkan tüm engelleri yok etmek için elinden geleni yapacağı söyleniyor.

Koroshiya 1

Yönetmen: Takashi Miike
Oyuncular: Tadanobu Asano, Nao Omori, Shinya Tsukamoto, Paulyn Sun, Susumu Terajima

Özet:
Kakihara'nın patronu 300 milyon yenle ortadan kaybolunca Kakihara, patronunun öldürülüp soyulduğunu düşünürek Karen ile birlikte olayı araştırmaya başlar. Bu sırada Jijii adlı gizemli adam bunu yapanın rakip Yakuza'dan olan Suzuki olduğunu iddia eder. Kakihara adamı yakalar ve bilimum işkenceler silsilesi başlar. Çok geçmeden yanlış adamı yakaldığını anlar ve kefaret olarak dilinden parça kesip Suzuki'nin patronuna gönderir. Asıl suçlunun aslında Jinjii için çalışan diğer sapık karakterimiz Ichi olduğu anlaşılır. Olaylar gelişir.

Yönetmenliğini ve senaryo yazarlığını yapan Rob Zombie'den yeni bir film. Tyrannosaurus Rex 28 Ağustos 2009'da gösterime girecek. Tabii ki bu tarih şuan için sadece Amerika'daki beyaz perdeler için belirlenmiş.

Filmin konusu ise Rob Zombie ile Steve Niles'ın birlikte hazırladıkları çizgi roman olan The Nail'den almaktadır. (Ayrıca Steve Niles 30 Days of Night filminin senaryo yazımında da görev almıştır.) Filmin baş kahramanı Rex Hauser şehri gezen bir güreşçidir. Gittiği yerlerde güreşerek hayatını kazanan Rex, kendisi ve ailesini bir ganster çetesinin içinde bulur ve artık kendi hayatları için savaşmaya başlarlar.

Begotten
Yönetmen:E. Elias Merhige
Oyuncular:Brian Salzberg, Donna Dempsey, Stephen Charles Barry

Özet:
Film aslında tamamen sembolik görüntüler üzerine kurulmuş bir film ve dünyanın kuruluşunu anlatmakta. Tanrı'nın kendisini bir bıçakla öldürmesiyle başlıyor. O'nun küllerinden "doğa ana" yükseliyor ve kendini hamile bırakarak "dünya"yı doğuruyor.

Film rahatsızlık verici görüntülere sahip ve dinin getirdiklerine karşı başkaldırı olarak yapılmış. Görüntüler bozuk bir kamera ile çekilmiş gibi ve siyah beyaz. Bu, filmin sembolik öğelerle anlatımını güçlendiriyor.
Filmin atmosferi sonuna kadar acı ve keder içinde geçiyor. Kesinlikle eğlence amaçlı izlenebilecek bir film değil. Anlatım tekniği ve konusuyla hem geçmiş hem de günümüzdeki filmlerden kendini ayıran, sevmek ve nefret etmenin bir arada yaşanabileceği, kimine göre kült kimine göre şeytan yapımı bir film.

Oysa film ne kadar da etkileyici bir başlangıç yapmıştı..
Karnındaki ceninin ultrason görüntülerine sesiyle eşlik eden genç ama yoksul bir kadının sitem dolu sözlerini işitiriz ilk önce.
Daha sonra da televizyon haber filmlerinin büyütülmüş kadrajlarından mamul, çizgili ve grenli görüntüler üzerine bindirilmiş, belirip, kaybolan isimlerle oluşturulmuş başarılı bir jenerik perdede akmaktadır.
Haber görüntüleri, Fransa' da örneklerine oldukça sık rastladığımız 'varoşlarda isyan' havasındaki sokak gösterilerinden, yani, en son 1 Mayıs' ı idrak etmiş biz İstanbullulara hiç de yabancı gelmeyen, gösterici-polis çatışmalarının genel enstantanelerinden ibarettir.

Hakkında fazlaca bilgim olmasa da bir korku filmi izleyeceğimi biliyordum elbette. Lakin, bu etkili görüntüler, filmle ilgili beklentilerimi ikiye katlamıştı.
Jeneriğin sonunda bu genel ve flu görüntüler aniden kesilip, filme özel, net görüntüler perdeye yansıdığında, şöyle, sosyal ve politik meselelerin de içinden geçtiği, korku ve de gerilimin doruğa ulaştığı bir film izlemeye kendimi hazırlamak üzere, koltuğuma iyice bir yayıldım.

"Korku Sineması' nda yapılabilecek her türlü teknik ve 'numara' bugüne kadar yapılıp bitirilmiştir. Bundan sonra her yeni korku filmi kendisinden öncekileri bi şekilde tekrarlamak zorundadır."

Bu tespitimi (Aslında genel bir tespit..) belirtmekle, yirminci yüzyıla henüz girerken: “Keşfedilebilecek her şey keşfedilmiştir.” dediği iddia edilen ‘zavallım’ Amerikan Patent Bürosu Başkanı' nı –belki- akla getirmiş olabilirim. Ancak sanırım siz de hak vereceksinizdir ki bu hususta o kadar da yanlış düşünmüyorum.

Bu klişelere boğulmuş filmlere örnek olarak en son, Hollywood çıkışlı The Mist (Öldüren Sis)' i görmüş idim ki özümü bu tür filmlere -neredeyse- tövbe ettirmişti.
İşte şimdi: "Ne varsa Uzak Doğu ya da Avrupa korku filmlerinde var" dedirten bir örnekle, yani 'Yetimhane' ile yeniden umutlandım.