sinepil.org

Eşkıya 1996 yapımı bir Türk filmidir. Yönetmenliğini Yavuz Turgul yapmıştır. Başrollerinde ise Şener Şen ve Uğur Yücel oynamakta. Filmin konusu ise şöyle: Türkiye’nin doğusunda bir hapishanede 35 yıl hapis cezasını çektikten sonra Baran (Şener Şen), köyüne döner. Fakat köyü artık baraj suları altında kalmıştır. Baran geçmişinin izini sürerken, en yakın arkadaşının ihaneti yüzünden hapis yattığını öğrenir. Bu kişi aynı zamanda Baran’ın çocukluk aşkı olan Keje’yi de İstanbul’a kaçırmıştır. Baran bu olay üzerine hiç bilmediği İstanbul’a doğru yola çıkar. Yolculuğu sırasında, trende Cumali (Uğur Yücel) ile tanışır. Cumali ise beyoğlunun arka sokaklarında büyümüş,pavyon, kumarhane, uyuşturucu ortamı içinde yaşayan, mafyanın bir üyesi olmaya çalışan biridir .

Hacer (Nurgül Yeşilçay), yıllar önce gencecik bir kızken, sevdiği köylüsü Bekir tarafından hamile bırakılmıştır.. Daha sonra, bu toy oğlanın, kendisini terketmesiyle de kızı Fatmacık ile ortada kalakalır..

Bir nevi 'gezici' imamlık yapan Hasan Hoca (Cem Özer), ailesi tarafından da dışlanan bu biçare genç ve güzel kadını nikahına alır.. Onu ve küçük kızını, şu acımasız hayattan korumak üzere sahiplenir..
Kendi karnını doyuracak kadar dahi imkanı olmayan bu adam, Hacer'e elini bile sürmemiştir.. Bekir' in, onları bir gün kendisinden koparacağını düşünürcesine, sadece 'allah rızası' için, yıllarca onları korur..

Onların bu sıradışı yaşantıları, Hasan Hoca' nın Ramazan ayı başlarken Karaağaçlı tren istasyonu çevresine konuşlanmış bir köycüğe imam olmasıyla birlikte, değişmeye başlayacaktır..
Daha çok 'demiryolcu' istasyon çalışanlarından ibaret insanların yaşadığı bu yerde, Hoca, Hacer ve Fatmacık' ı sürprizlerle dolu bir Ramazan ayı, hatta, koca bir gelecek beklemektedir..

Daha önceden senaryolarıyla bildiğim Barış Pirhasan' ı yönetmen olarak ilk kez geçen yıl, sessiz sedasız gösterime giren bu filmiyle tanımıştım..

Cem Özer, takva sahibi bir imamı başarıyla canlandırırken, hem filmde, hem de gerçek hayatta karısı olan Nurgül Yeşilçay da, filmdeki rolüne yakışan duru güzelliği yanında, çok başarılı oyunculuğuyla göze çarpıyor..

Bazen bir film izleriz; yönetmeni tamamdır, oyuncular ünlüdür, filmin bütçesi yerindedir, teknolojinin nimetlerinden fazlasıyla yararlanılmıştır vs. Ama ama bi’şey, nasıl desek bi’şey işte, eksiktir, film olmamıştır. Şimdi bu koşulların tam tersini düşünün: Yönetmenin ilk uzun metrajlı filmi, oyuncuların neredeyse hepsi amatör, filmin bütçesi iç güveysiden hallice, film dijital olarak çekilip negatife basılmış, görüntü ve özellikle seste sorunlar var ama filmi izlediğinizde diyorsunuz ki “Ne güzel bir filmdi bu böyle!”
Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak, yönetmeni ve senaristi Ahmet Uluçay’ın bir çok kısa film yapıp yine bir çok ödül aldıktan sonra çektiği ve söylediğine göre hikayesinin yarıdan fazlasının kendi hayatını anlattığı , gene bir çok ödül almış ilk uzun metrajlı filmi. Filmin yukarıda bahsettiğim teknik eksiklikleri var ama öykü, oyuncuların doğallığı, yönetmenin hüneri (ve benim çok sevdiğim “Beyaz Giyme Toz Olur” türküsü) bütün eksiklikleri görmezden gelmeye izleyeni ikna ediyor.

Yönetmen: Zeki Demirkubuz
Senaryo: Zeki Demirkubuz
Görüntü: Ali Utku
Kurgu: Mevlüt Koçak
Müzik: Cengiz Onural
Oyuncular: Haluk Bilginer, Derya Alabora, Güven Kıraç

Bir Zeki Demirkubuz filmi Masumiyet...

Bir yanda hapisten yeni çıkmış ve kendini boşlukta bulan Yusuf (Güven Kıraç) , diğer yanda 20 yıllık aşkının peşinden sürüklenen Bekir (Haluk Bilginer), ve bir hayat kadını olan Uğur(Derya Alabora)

Uğur ve Bekir ile bir otelde yolları kesişen Yusuf'un masumiyeti tüm çıplaklığıyla ortaya serdiği bir başyapıt.

Zeki Demirkubuz dibe vurmuş insanların acı öyküsünü iyi bir yönetim ve oyunculukla ustaca işlemiştir.

Bekir'in kırda 20 yıllık aşkını ve başlarından geçen onlarca olayı ve hatta aşkın tarifini 8 dakikalık muhteşem anlatımıyla ortaya koyduğu sahne filmin en çarpıcı sahnelerindendir...

''hep denedin hep yenildin.olsun.yine dene yine yenil''

Samuel Beckett'ın bu sözleriyle sona eren filmi tekrar tekrar özümseye özümseye izleyin...

2005 yılında çekilen Kader ise Masumiyetin devam filmi niteliğindedir. Uğur ve Bekir'in tanışmalarını anlatır. Fakat bence Masumiyet kadar çarpıcı oyunculuklar gösterilmemiştir...

1963 yılında İzmir’de doğan Semih Kaplanoğlu, Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sinema Televizyon Bölümü'nden mezun oldu. 2000 yılında ilk film projesi “Herkes Kendi Evinde” ve 2004 yılında ikinci projesi “Meleğin Düşüşü”nü sinemaseverlerle paylaştı.
Çeşitli reklam ajansları, dergiler, belgeseller, TV programlarında önceleri “asistan”, sonra ise “yapımcı” ya da “yardımcı yönetmen” olarak bulunan Kaplanoğlu, ‘Türkiye’deki sinema endüstrisinin içindeki heyecana yetmeyeceğini’ söylüyor.
2007 yılında Kaplanoğlu, 3. sinema filmi “Yumurta”yı sundu. Kaplanoğlu’nun yazıp yönettiği “Yumurta”, sadece Türkiye’de değil, bir çok ülkede ilgi çekti.

Kaplanoğlu’na Sevilla Film Festivali’nde “Eurimages Ödülü”, Estoril European Film Festivali’nde “İkinci Film Ödülü”, Eurasia International Film Festivali’nde “NETPAC En İyi Asya Filmi Ödülü”, Valdivia Uluslararası Film Festivali; Fajr Film Festivali ve Bangkok World Film Festivali’nde “En İyi Yönetmen” ödüllerinin sahibi oldu. Ayrıca film, Seul Uluslarası Film Festivali, 27. Uluslararası İstanbul Film Festivali, 40. Siyad Ödülleri ve 44. Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde de ödül aldı.

Daha küçücük bir çocukken tanışmıştı parmaklıklar ardında yaşamayla. Ne çayırlıkları biliyor ne de gökyüzünü iyice görebiliyordu. Annesinin işlediği suçtan mecburen Küçük Barış da mahkum olmuştu. Daha ne olduğunu anlamadan, çocukluğunu yaşayamadan kapalı kapılar arkasına hapsedilmişti. Diğer tüm mahkumlarla konuşsa da İnci Ablası onun en yakın arkadaşıydı. Bilmediği, öğrenmek istediği her şeyi ona sorar öğrenirdi. Birlikte yere çizdikleri uçurtmaları gökyüzünde uçururlardı. Kimi zaman da hayal ettikleri bu uçurtmalar onları özgürlüklerine kavuştururdu. Zaten en nihayetinde Küçük Barış'ın İnci Ablası bir gün özgürlüğüne kavuştuğunda uçurtmasıyla tekrar onu hatırlamaya gelecektir. Hem özgürlüğün hem de umudun sembolü olarak..

Sinemayı ve yönetmeliği kendisine bir meslekten ziyade bir yaşam tarzı edinmiş Necati(Tim Seyfi) “Ben varsayım yapmam.” ve “Hareket eden her şey etki yaratır.” düşüncesiyle kapı kapı dolaşıp yapımcılardan, diğer yönetmenlerden “Yerçekimi Sıfır” isimli filmi için küçük de olsa yardım ister. Ancak tüm kapılar yüzüne kapanır. Tam tüm hayalleri suya düşecekken aklına bir dikir gelir ve eski Yeşilçam oyuncularından yardım ister. İlk “yalan” filmini böyle çeken Necati’yi başarılı bir son değil maceralarla dolu bir yönetmenlik dönemi beklemektedir. Mafyanın ortasına düşen Necati ve arkadaşı Selami (Murat Akkoyunlu) için kimi zaman komedi, kimi zaman ise düşündürücü olaylar yaşarlar.

4 Eylül 1970 doğumlu İzmirli yönetmen Çağan Irmak, “Asmalı Konak”, “Çemberimde Gül Oya” gibi TV dizilerinin yanı sıra “Babam Oğlum”, “Ulak” gibi başarılı filmlerle kısa sürede sinema camiasının sevilen isimlerinden biri olmayı başardı.
2004 yılında Irmak, “Mustafa Hakkında Her Şey” adlı sinema filmi için kolları sıvadı. Fikret Kuşkan, Nejat İşler ve Başak Köklükaya’nın başrolde yer aldığı filmde Şerif Sezer, Yaman Tarcan, Zeynep Eronat gibi oyuncular da yer almakta.

Büyük Adam Küçük Aşk, 2001’de gösterime girdikten beş ay sonra yasaklanmış, sonra yasağı kaldırılmış, ödüller almış, bolca tartışılmış, kimilerince sevilmiş kimilerince beğenilmemiş izlediğim en güzel Türk filmlerinden bir tanesi. Yönetmeni Handan İpekçi, filmin senaryosu da kendisine ait. Baş rollerde Şükran Güngör (ki kendisini rahmetle anıyoruz), Dilan Erçetin (ki ne kadar şirin bir kız olduğunu bu filmde görüp daha sonra Bir İstanbul Masalı’nda kendisinin heba edildiğine şahit olup üzülüyoruz), Füsun Demirel (ki üstlendiği rollerinin hakkını verdiğini biliyoruz), İsmail Hakkı Şen (ki kendisi hakkında fazla bir bilgimizin olmadığını görerek şaşırıyor ve sinepilci arkadaşlara ayıp ettiğimizi düşünüyoruz.) var. Ayrıca Yıldız Kenter de (ki ne desem boş demek istiyorum ama eleştirmenlerce bu filmdeki performansının pek tutulmadığını okuyup susuyoruz.) kısa bir rolle karşımıza çıkıyor. Filmi daha beter salya sümük hale sokan müzikler ise Mazlum Çimen ve Serdar Yalçın imzasını taşımakta.

2 gün önce eşimle birlikte oturup seyrettik filmi. Daha önce Acı Hayat isimli dizide oynamış olan Selin Demiratar ve Tardu Flordun'un ümitsiz aşk yaşayan iki kişiyi canlandırdıkları filmde Şebnem Dönmez, Nefise Karatay, Erol Günaydın, Burak Hakkı gibi benim fikrimce karma kalitede oyuncular oynuyor.
Filmin en güzel tarafı, filmin öyküsünde neredeyse replik yok. Hele Yeşim (Selin Demiratar) ve Okan (Tardu Flordun) film boyunca hiç konuşmadılar. Öyküyü Sezen Aksu şarkılarıyla anlatıyor. Tahmin edeceğiniz gibi oldukça duygusal bir film.
Sevgili / eş ile izlenmesi tavsiye olunur.