sinepil.org

Umarım bu açılış, devamında inanılmaz sürprizler getirir. Çok güzel olmuş, tebrik ediyorum.

Teşekkür ederim Nilüferim.

inşallah övüldüğü kadar güzel olur.

İnşallah, uzun zamandır bekliyorum bu filmi.

500 gün olmasa da uzun zamandır beklediğim bir film. Yorumu okuyunca görme isteğim daha da arttı. Öncesinde bu güzel tanıtım için teşekkürler Uçurum.

Ben teşekkür ederim Neparta, güzel bir nickin var ;)

hayatımda izlediğim en iğrenç film. bıçağı sokup bir de içerde döndürüyor keşke seyretmeseydim dediğim filmlerden

Ne demişler "Ya en iyisini yap ya da en kötüsünü" ;)

Hayatımda izlediğim en güzel romantik komedi filmlerinden biri :)) Düşünüyorum, diğerleri neydi acaba diye ama aklıma da gelmiyor yani, en iyisi mi demem lazım bu durumda :)))

Herkesin hayatından bir "parça"ya vurgu yapması (karşılıksız aşk) çoğunluğun ilgisini çektirmiş filme. Sıradışılığı ise bu "parça"yı değiştirmemesi.

pc de duruyor ama hala izlemedim ama yorumlara bakılırsa kızların sevdiği romantik filmlerden.. yani buram buram romantizim.. beni bozar..

güzel bir film.

filmde ulaşılamayan platonikleşmiş bir aşk yok. kavuşma var ama bu kavuşmada aşk var mı, tom (esas oğlan) sürekli bunu sorguluyor. summer (esas kız) pek bi şirin görüntüsüyle, metropol rutininde bunalmışken, bir "çiçek" arayan kreatif kişilikli tom'un hemen ilgisini çekiyor. ama summer tom'un (belki?) beklediği gibi öyle tutkulu aşk yaşayacak bir karakter değil.

summer ile tanıştıktan sonra geçen 500 günün çok büyük bir kısmı, tom için summer'siz geçiyor. film dağınık biçimde bu 500 günlük zaman kısıtında gerekli yerlerde bir ileri bir geri işliyor. seyirci zaman sersemi olmasın diye, gelecek sahnenin kaçıncı günde olduğu önceden gösterilmekte.

summer'ın karaoke barda tüm şirinliğini takınarak seslendirdiği "sugar town" parçası, daha önce nancy sinatra'dan dinlediğim halinden daha güzel geldi bana.

sokaktaki sıradan insanlarla müzikal tadında gerçekleşen sahne ile tom'un içindeki aşkın verdiği ruhsal coşku anlatılmaya çalışılmış. Burada seçilen parça da iyi seçilmiş.

ikea mağazasında çekilen sahneler de hoş ve akılda kalıcı.

filmde tom'u birden çok sahnede kulaklıkla görmek mümkün. içine dönük ama yaratıcı bir karakter.

summer ve tom'un filmde çocukluk hallerinin gösterildiği sahneler gerçektende onlara ait eski videolardan alınmış gibi geldi bana. (benzeri bir fikri daha önce sertap erener'in "incelikler yüzünden" klibinde görmüştüm)

tom kafası karışıkken büyümüşte küçülmüş sarışın bir kız çocuğundan -kız gözüyle- fikirler alıyor.

film aslında duyguları daha derin yaşayan ve bu sebeple filme daha çok malzeme veren tom üzerinden işliyor. ama summer'ın duyguları pek belirgin değil. tom'a hayat görüşü olarak bağlanmaya dahi karşı olduğunu söylerken, filmin sonunda kısa zamanda başka biriyle evlenmesi summer'in tom'u aslında sevmediğini mi gösteriyor. yoksa summer'ın aslında yaşamdan ne istediğini bilmeye çalışmadığını; yaşamın ona o an getirdiklerinden istediklerini seçip aldığını mı gösteriyor, pek çözülemiyor. belki de summer gerçekten bağlılık hissedemeyeceğini bildiği için o x adamla evleniyor. buna karşılık tom'a karşı gerçekten bağlılık hissetmeye başladığı için, prensiplerinin doğrultusunda ondan uzaklaşma gibi bir savunma mekanizması geliştiriyor. bir yandan da tom'un kendisini kaybetmek istemediğini; evliliğe/bağlanmaya karşı olmasına hak vermiş gibi de görünse tom'un kafasında uzun yılların projeksiyonunun çizildiğini sezmişte olabilir. yani summer kendindeki bu bağımsız hali bildiğinden, tom'u ileride daha fazla üzmemek için ondan kaçıyor.

ekran ikiye bölünerek eş zamanlı bir biçimde, aynı sahnenin iki farklı türevi duyguları seyirciye daha iyi aktarabilmek adına kullanılmış. ekranın bir yarısında tom'un olmasını hayal ettiği sahne, diğerinde gerçekte yaşananlar bulunuyor.

filmin sonuna doğru şehri gören bankta otururlarken summer, tom'un elini tutuyor. belki bu şekilde summer, her ne kadar ilişkisini bitirmiş ve başkasıyla evlenmişte olsa, tom'un kendisine gerçekten kıymet verdiğini anladığını göstermeye çalışıyor.

Buram buram romantizmle alakası yok aslında; gayet eğlenceli, kızların bayıldığı erkeklerin ayıldığı gibi saçma sınıflandırmalara sokulmaması gereken bir film.

@zabun, filmin yazısı olabilecek nitelikte bir yorum yazmışsınız, keyif alarak okudum :) Ben filmi izledikten sonra öyle derin düşünmedim açıkçası, Summer'ın Tom'u bırakması konusunda. Tom ruh eşi olarak Summer'ı gördü, Summer için ise Tom doğru kişi değildi, bu kadar. Zaten filmin sonunda parkta Summer'ın Tom'a söylediği bir cümle ki ispiyon (spoiler) olmasın diye buraya yazmıyorum, işte o cümle herşeyi açıklıyordu. Filmin bahsettiğiniz diğer detaylarının hoşluğuna ben de katılıyorum :))

@exorientelux, teşekkür ederim.

exorientelux'un görüşlerini paylaşıyorum.. hem zabun hakkında (gerçekten güzel bir yazı olmuş) hem de film hakkında..
filmin romantik komedi olarak adlandırılması doğru değil bence. romantik komedilerin kabul etsek de etmek istemesek de belli bir formülü var. bir başlangıç, komik olaylar dizisi, karakterlerin aşkla ilgili aydınlandığı bir 'an' ve mutlu son. bu formül içinde izleyene hissettirdikleri de hemen heme herkeste aynı sırada gitmekte belki de. önce merak, sonra biraz üzüntü ve sonuçta sevinç ve coşku belki biraz haz.. bu böyle de olmalı çünkü insanoğlunun özü bunu ister. güvenli dünyada insan sevgi nesnesini bulur, bağlanır ve ayrılmaz.
ama bu fantezi dünyası oysa bu film -uyarmak gerek- gerçeğin,yaşananın ta kendisi. hepimizin bu filmde hissettikleri kendini filmde özdeşleştirdiği karaktere, kendi yaşadıklarına, kendi tarihine göre değişecektir ve bu filmi özel yapan da budur bence.. tabi müzikleri, kostümleri ve sanatsal diğer öğelerin dışında :)

Kendi türü içinde bakılırsa yaratıcı ve güzel sahnelere sahip film. Sonunda evlilik göremeyeceğiniz nadir romantik-komedilerden biri.