sinepil.org

Evet, çok güzel bir filmdir :)

Bu kadını çok seviyorum oynadığı her filmi de beğeniyorum. Amelie süper bir film harika kurgu, çekimler ve hikaye :)

evet benimde favorim olmayı başarmış nadir filmlerden

Sinema

güzel ve ilginç bir filmdir...

3 4 kere izlenmiş bi filmden,
50 kere izlenmis sahneler...
Adamın gidişi,
Geride kalan Amelie,
Telefon kulubesi,
Elinde eski bi album..

4. izleyişten sonra, filmin o büyülü, ruh sağaltıcı atmosferinde kalıp, dünyaya dönememe korkusundan ötürü bir daha izlememe kararı aldığımız canım film. Lakin filmin "l'homme de verre"'i kırılgan Dufayel'in her sene aynı Renoir tablosunu yapması misali, senede bir kez, gönlün tozlarını almak için mutlaka yeniden izlenmesi gerektiğini de düşünüyoruz. Uygulamaya geçtik bile, hasretle gelecek seneki Amelie hakkımızın gelmesini beklemekteyiz.

sevgili Arapsaçı, "kek sahnesi" dediniz, siz böyle ne ettiniz? Aynı insanlar için, farklı zamanların farklı coğrafyalarında aynı gözyaşlarını dökmüşüz demek ki. Mayanın kalmayışı, yarin almaya gidişi mayayı, fondan gelen bir dingin melodi, hışırdayışı sonra bir sürü ipe dizili boncuklardan oluşan kapının, aşıkın hayal edişi maşukun şol kapıda belirişini, sonra zarif ürperişi, dönmesi arkasına, görmesi kediyi ve dökmesi inci gözyaşlarını :(

Şahsen, çocuklukta sakladığı kutuyu, telefon kulubesinde bulan adamın hikayesinin (şu bizim Brodo toooo canım) de harika anlatıldığını düşünüyorum. Kutuyu bulup, anılara gark olması ertesi, kendine gelebilmek/daha da önemlisi paylaşabilmek adına soluğu bir küçük kafede alışı. İçki istemesi, oradaki çalışanlarla konuşmaya çalışması, çalışanların onu kale almamaları, mutlaka anlatmak/paylaşmak zorunda olan adamın Amelie'yi görüşü, neredeyse arkası dönük olmasına rağmen, konuşması, dökmesi içini...

Bir de, Amelie'nin, hayatını vakfettiğini gördüğümüz kimi TV görüntüleri (elbette kurguladığı hayallerinden ibaret olan sanrılarından gayrisi değildir hepsi) bize de ziyadesi ile tanıdık gelmiştir. Şahsen, çocukken sıklıkla küser, tavşan dağa küsmüş, dağın haberi olmamış misali de, böylesi hayır işleri ile avunduğumuzu kurar, sonra da kendimiz için üzülürdük birisi el verene, bir şekerle gönlümüz alana değin :)

Daha anlatılacak bir sürü hikaye var satır aralarında anıları paylaşılan, hepsi birbirinden özel. Söz uzar, Ezcümle;

Jeunet için hep birlikte üç kere,
Hurra,
Hurra,
Hurra....

:)

hamiş:
1) müziklerini dinlemekten her ne hikmetse hala bıkamamışızdır. Misal La Noyee bu kadar mükemmel olduğu sürece de hala bıkacak gibi de görünmemekteyiz

Tiersen için üç kere,
Banzai!
Banzai!
Banzai!
2) "Bir enginarın bilem kalbi vardır" ;)

kendini begenmiş fransızlardan çıkmış olduguna inanamadıgım dünya sinema tarihinin en içten filmi demek istiyorum.. ahanda dedim.. filmi tanıtan arkadaş da iyi yazmış.. belli ki hayranı oldugu bi film.. kalemnden anlaşlıyor

kör adamı karşıdan karşıya geçirirken sokağın ayrıntılarını anlatması, sonra iyi günler dileyip koşarak gitmesi.. daha yazarken gözlerim doldu, içim acıdı..

herkesin hayatında bi amelie olması dileğiyle :)

Film bilmem ne Aziz sokağına saniyede bilmem kaç kere kanat çırpan sineğin konmasıyla başlıyor ve yine öyle bitiyor.
Anlam şu, basit hayatlar güzeldir,kahraman olmak isteyen kimse yok. Hem sonunu düşünen kahraman olamaz di mi? son benzeyme olmaadı di mi :)

Bence En iyisi,en naif olanı, en müzikalitesi olanı, ayrıca şu tavuğun içini yemeyi seven adamın o kutusu yok mu, işte o kutunn içindekiler özlemini duyduğumuz şeyler.öyle bir evde öyle bir zamanda ve burası çok önemli, öyle olabilecek insanlarla yaşamalıyız, neresi olduğu önemli değil :)